Popularne święta katolickie

Katolickie święta w większości mają pogańskie korzenie. Nic w tym dziwnego, gdyż prawdziwa wiara naszych ojców nie tak łatwo dawała się przepędzić jedynej słusznej, nowej wierze chrześcijańskiej. A ponieważ dla nowo powstającego państwa polskiego liczyła się przede wszystkim skuteczna jego konsolidacja i uznanie go w ówczesnej chrześcijańskiej Europie, przeto nie zważano na prawdziwość nawrócenia, a jedynie na formalne przejście na wiarę chrześcijańską. Robiono to więc albo siłą, albo podstępem pokazując, że tak naprawdę nie trzeba rezygnować z tego, co było dotychczas i da się bez problemu pogodzić jedynego Boga Jahwe z pogańskimi bożkami.

Maria, matka Jezusa była idealną kandydatką dla takiego połączenia jasności z ciemnością. We wszystkich pogańskich religiach macierz, matka, opiekunka, królowa odgrywała znacząca rolę. Starej Gai trzeba było tylko zmienić imię na Maryja i już świeżo upieczeni chrześcijanie poczuli się swojsko.   Miejsce duszków, boginek i pomniejszych bożków zajęli w późniejszych wiekach katoliccy święci.

Święta Maryjne to na przykład:

  • Święto Matki Boskiej Gromnicznej,
  • Święto Matki Boskiej Siewnej,
  • Święto Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny,
  • Święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

Święto Gromnicznej – znane w Polsce od X wieku. Przekręcone słowa z Pisma Świętego które odnosiły się do Jezusa a nie do Marii „światło na oświecenie pogan” dało początek świętu Oczyszczenie Maryi Panny, które w Polsce zwane jest Świętem  Matki Boskiej Gromnicznej.  Przyniesiona z kościoła zapalona gromnica ,wielka świeca, miała wróżyć szczęście, jeśli jednak po drodze zgasła wróżyło to rychłą śmierć tego, kto ją niósł. Zapaloną gromnicę stawiano oknie podczas burzy chronić miało to przed uderzeniem pioruna, a stawiana przy umierającym łagodzić miała jego cierpienia.  Zapalona gromnica miała również odpędzać wilki i przede wszystkim wilkołaki, w które mocno wierzono.

Święto Zwiastowania NMP szybko złączono z pogańskimi wierzeniami  i czczono Maryję jako zwiastunkę i patronkę budzącej się do życia przyrody. Ze świętem tym łączy się pogański kult bociana. W tym dniu wypatrywano go i zapraszano okrzykami, by założył gniazdo w ich domostwie, co przynosić miało szczęście.

Święto Matki Boskiej Siewnej dotyczy zasiewów jesiennych. I znów ten pogański kult płodności… Sianie w tym dniu miało przynieść urodzaj. Kobiety zaś wierzyły, że Matka Boska nauczyła je tkać i w związku z tym w tym dniu świątecznym  wyjmowały moczący się w wodzie len, a Maryja miał zapewnić  im doskonała nić i tkaninę.

Święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – zupełnie nie ma biblijnego uzasadnienia. W całym Piśmie Świętym nie ma wzmianki o tym, że matka Jezusa została wzięta do nieba z ciałem. Ale Święto to było potrzebne, by ludzie wierzyli, że ich matka i królowa niczym sam Pan Bóg patrzy na nich prosto z nieba.

Innymi świętami katolickimi są:

  • Święto Zmarłych– jakże mocno zwiane z pogańskimi obrzędami i poglądami. Składane niegdyś zmarłym w ofierze pokarmy zastąpiono kwiatami i zniczami.
  • Święta związane z różnymi Świętymi i błogosławionymi. Praktycznie w Polskiem kalendarzu nie ma dnia by jakiś święty nie obchodził swojego święta. Najpopularniejsze to Barbórka – patronka górników, dzień Świętego Krzysztofa patrona kierowców, dzień świętego Andrzeja, tzw. andrzejki przepełnione wróżbami, święto apostołów Piotra i Pawła itd…

Stąd początek biorą, wydawałoby się świeckie przecież imieniny, które tak naprawdę są świętem patrona i na jego cześć są wydawane.

Taka to nasza polska pogańska tradycja…